Majówka nad Dunajem
Dzięki długiemu weekendowi wraz z narzeczoną postanowiłem odwiedzić trzy stolice nad Dunajem: Bratysławę, Budapeszt i Wiedeń.
Jako pierwsza naszym celem stała się Bratysława. Już wjeżdżając do miasta możemy zobaczyć że historia przeplata się z współczesną zabudową typową dla nowoczesnych miast. Pomimo krótkich dwóch dni które przeznaczylismy na zwiedzenia miasta udało nam się zobaczyć najważniejsze atrakcje. Miasto jest bardzo małe, a Stare Miasto można zobaczyć w kilka godzin pomimo prawdziwego labiryntu uliczek. Nam się to udało zarówno w dzień jak i w nocy. Obowiązkowym kierunkiem jest Zamek Bratysłąwski gdzie mieści się Muzeum Narodowe.
Naszym kolejnym celem jest uważane za jedno z najpiękniejszych miast w Europie czyli Budapeszt. Spędziliśmy w nim prawie trzy dni, a dzieki wycieczkom autobusowym oraz statkiem udało się zobaczyć wszystkie atrakcje tego miasta. Przewodnik po polsku opowiedział nam o historii jak i kulturze tego miasta. Widzieliśmy Parlament, odwiedziliśmy budapeszteńskie Pola Elizejskie czyli Aleje Andrassyego a także spacerowaliśmy po Wzgórzu Zamkowym. Widzieliśmy słynny Most Łańcuchowy a także o rzekę Dunaj zrobiliśmy wiele zdjęć.
Na koniec wyprawy skierowaliśmy się w stronę Widnia, tutaj kierując się w odwiedziny mogliśmy się spodziewać że zobaczymy najmniej – i tak się też stało, całą wizytę przeplotkowaliśmy, ale zarazem umówiliśmy się na wakacje kiedy to dokładnie zwiedzimy to miasto.
Wycieczka na mecz Polskiej reprezentacji w Manchesterze zaplanowana była już na początku roku. Mecz z Anglią zawsze jest wielkim wydarzeniem, a jak się w dalszych meczach okazało ten był o zwycięstwo w grupie. We wrześniu załatwiłem sobie wycieczkę z biura podróży Sindbad, choć początkowo planowałem wycieczkę czarterem z birem Triada, jednakże biuro to nie otrzymało ze związku biletów, a mi nie pozostało mi nic innego jak wycieczka autokarowa. Wycieczka z przygodami, ale na szczęście z niesamowitą ekipą złożoną z kibiców z całej południowej Polski. Wyjechaliśmy dzień przed meczem o dziewiątej rano z Katowic, a dopiero ok 6 rano dotarliśmy do Calais we Francji, gdzie czekała nas przeprawa Kanałem La Manche. Podróżowaliśmy Eurotunelem, a przeprawa trwała jakieś 40 minut i byliśmy już „na wyspach”. Pierwsze problemy napotkaliśmy w okolicach Londynu, gdyż nasz kierowca zabłądził i wjechał do Londynu. Na szczęście organizacja meczu była na tyle zorganizowana, że jeden telefon na policję i wyprowadziła ona nas eskortując w kierunku Manchesteru. Na angielskich drogach widzieliśmy wielu Polaków podróżujących w kierunku północnym. Ok 15 dotarliśmy do hotelu, aby się zakwaterować oraz przede wszystkim skorzystać z kąpieli.
którzy cały czas dopingowali naszą reprezentację. Wszystkie miejsca na stadionie wypełniły się na kilka minut przed meczem. Całe spotkanie przebiegało pod dyktando gospodarzy, a stracona bramka nie podłamała naszych kibiców, a jeszcze bardziej kazała się zaangażować w doping. Taką radość jaką sprawił strzelając wyrównującą bramkę wypełnionemu sektorowi Frankowski ciężko przekazać. Cieszyliśmy się do końca połowy, a także przez cała przerwę. Druga połowa również przebiegała pod dyktando gospodarzy, a my tylko wierzyliśmy, że dowieziemy remis do końca. Nasze marzenia rozwiał na kilka minut przed końcem meczu Lampart. Angielski kibice cieszyli się tak bardzo, że nie da się tego opisać – nie słyszałem jeszcze czegoś takiego. Sześćdziesiąt tysięcy angielskich gardeł cieszyło się z pokonania Polaków. Spotkanie na „Old Trafford” pomimo, że przegrane było niesamowitym widowiskiem, przede wszystkim stworzonym przez naszych kibiców, gdyż nasi piłkarze jakoś nie zauważyli, że wielu ich rodaków dopingowało ich w tym meczu. Czterech z nich szybko opuściło płytę boiska, a tylko siedmiu potrafiło nam podziękować za doping. Po meczu udaliśmy się do hotelu gdzie po męczącej podróży szybko zmrużyłem oczka. Rano po śniadaniu ruszyliśmy w drogę powrotną. Jak powiedział pilot wycieczki za super atmosferę w autobusie w nagrodę zwiedzimy Londyn, dla mnie żadna nowość, gdyż Londyn znam chyba najbardziej ze wszystkich Europejskich miast, ale wielu moich kolegów mogło zobaczyć to miasto po raz pierwszy, a może i po ostatni. W Londynie trafiliśmy do najciekawszego sklepu sportowego, w którym zrobiliśmy zakupów za kilkaset funtów (jak nie więcej). Niestety w trzy godziny Londynu zwiedzić się nie da. Przemierzyliśmy centrum jako dobrze bawiąca się grupa kibiców. Po pamiątkowych zdjęciach na Piccadilly Circus oraz pod Big Benem ruszyliśmy w stronę granicy. 
Wszystko przebiegało ładnie do momentu kiedy już po stronie francuskiej na autostradzie zabrakło nam paliwa. Normalnie nie mogłem uwierzyć, ale to niestety była prawda. Wracaliśmy jakieś 39 godzin co chyba jest rekordem, ale ogólnie powrót minął w przyjemnej atmosferze. Wszyscy wiedzieliśmy, że mimo porażki w przyszłym roku zagramy w najważniejszym turnieju czyli Mistrzostwach Świata. Do zobaczenia na niemieckich stadionach…